Στα περιοδικά έπεσε χθες το μάτι μου στα ράφια της βιβλιοθήκης, αλλά με αφορμή τα περιοδικά μού ήρθαν στο μυαλό ένα σωρό πράγματα. Έτσι αντί να ξεκινήσω από αυτά, θα καταλήξω σε αυτά.
Στη δεκαετία του '70 λοιπόν, στην παρέα μας όταν θέλαμε να ξεσκάσουμε μετά από το διάβασμα για τα μαθήματα του σχολείου, ή πηγαίναμε καμιά ατέλειωτη βόλτα ή το ρίχναμε στο ποδόσφαιρο (ελάχιστοι έπαιζαν τότε μπάσκετ) ή πηγαίναμε για μπιλιάρδο και μπόουλινγκ.
Σε όλα αυτά οι Αμπελόκηποι -η περιοχή που έμενα από πάντα- πρόσφεραν αμέτρητες ευκαιρίες και χώρους. Για το ποδόσφαιρο υπήρχαν αλάνες και γηπεδάκια όπου μπορούσαμε να σακατεύουμε με χαρά τα πόδια μας και να φέρνουμε τις μητέρες μας σε απόγνωση. Από το περίφημο "Μαρακάνα" (όπως το λέγαμε τότε) για παράδειγμα, δεν μπορώ να φανταστώ πολλούς που να μην έχουν περάσει. Αλλά και το μπόουλινγκ και το μπιλιάρδο δεν μας άφηναν παραπονεμένους. Τι Μπλάνος, τι Holiday Inn, τι Galaxy, τι Κουρδιστό Πορτοκάλι, και σίγουρα ξεχνάω πολλά.
Στα 80's προστέθηκε ο καφές στη διασκέδαση. Βυζάντιο, Βρυλλώνια, Φλόκα, Παραλία (στη λεωφόρο Αλεξάνδρας!), προσθέστε όσα θέλετε. Ακόμα, οι συναυλίες διαφόρων καλλιτεχνών. Επίσης στα 80's μπήκαν στο παιχνίδι οι πολιτιστικοί σύλλογοι. Αν ήθελες να βρεθείς με άτομα που μοιράζονταν τα ίδια ενδιαφέροντα με σένα -ή τα ίδια κουσούρια, πάρτε το όπως θέλετε-, υπήρχαν χώροι όπου μπορούσες να συζητήσεις για τη μουσική, το θέατρο και τον κινηματογράφο, να παίξεις σκάκι, να τσακωθείς για τα πολιτικά με τη βεβαιότητα ότι ο Αντρέας, ο Χαρίλαος και ο Λεωνίδας θα υπέφεραν από αθεράπευτο λόξυγγα, να λάβεις μέρος σε ομάδες δράσης στις γειτονιές, κτλ.
Παράλληλα διαβάζαμε. Μερικοί διαβάζαμε πολύ. Αν ήθελες να μάθεις τα νέα, έπαιρνες εφημερίδα. Αν ήθελες να εμβαθύνεις ή να χαλαρώσεις, υπήρχαν τα περιοδικά. Περιοδικά κάθε είδους: πολιτικά, επιστημονικά, εκλαϊκευμένης επιστήμης, κοινωνικά, επιστημονικής φαντασίας, φανζίν, ποικίλης ύλης, κόμιξ, ό,τι τραβούσε η ψυχή σου.
Ένα μικρό δείγμα:
