Πέμπτη, 16 Σεπτεμβρίου 2021

Δύο ποιήματα

Ένα σκιερό σύννεφο από σιωπή

Ζυγώνει ένα σκιερό σύννεφο από σιωπή
Και ασφαλή απουσία
Κι υπάρχουν λουλουδάκια που πάντα θα μαζεύουν τα παιδιά
Όταν θα τρέχουν σε πέλαγα από μέλλον
Κι υπάρχουν παιδικές χαρές από αυτές που δε ζήσαμε
Με κούνιες από αγνό μετάξι
Και θύελλες από σφιγμένα πρόσωπα
Και ποταμοί χρυσοί γεμάτοι από μάτια
Που θα κοιτάζουν στιγμιαία προς τα εδώ
Και θα κυλούν διαβάζοντας καινούριες ψυχές
Καινούριες στιγμές
Και θ’ απαγγέλουν καινούριες απουσίες.

Άτιτλο

Η σιωπή είναι ένα απέραντο λιβάδι
στο χείλος του κόσμου.
Πέρα στο βάθος η μουσική.

(Πρώτη δημοσίευση στο ψηφιακό περιοδικό Εξιτήριον)

Ηλίας Οικονομόπουλος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου