Πέμπτη 18 Μαρτίου 2021

«Το κόκκινο χορτάρι» του Μπορίς Βιάν

Ακόμα πιο αυτοβιογραφικό από άλλα βιβλία του, με περισσότερο ακόμα μαύρο χιούμορ να εκφράζει τις προσωπικές του ανησυχίες, το Κόκκινο χορτάρι ανήκει σε μια πολύ γόνιμη συγγραφική περίοδο του Μπορίς Βιάν. Το προσωπικό κενό, ο θάνατος, η καταγγελία της ψυχανάλυσης, η θέση της γυναίκας, είναι τα θέματα που κυριαρχούν.

Συγγραφέας: Boris Vian
Τίτλος πρωτοτύπου: L'Herbe rouge
Είδος έργου: Μυθιστόρημα
1η έκδοση στη γαλλική γλώσσα: Éditions Toutain, 1950
Ελληνικός τίτλος: Το κόκκινο χορτάρι
Μετάφραση: Γεωργία Κατωπόδη
Εκδόσεις: Μπαρμπουνάκης
Έτος έκδοσης: 1979







Ο Βολφ κι η Λιλ, ο Λαζουλί κι η Φολαβρίλ. Μια παράξενη ιστορία αγάπης τεσσάρων ανθρώπων κρυμμένη κάτω από τις καταδύσεις του Βολφ με τη βοήθεια της χρονομηχανής του. Η μηχανή είναι για τον Βολφ ο μοναδικός συνδετικός κρίκος με έναν κόσμο πεπερασμένο, παρελθόντα ή μέλλοντα -το ίδιο κάνει- και του οποίου την έλλειψη νιώθει τόσο έντονα, που καταλήγει να αισθάνεται τελείως ξένος ως προς τη «νορμάλ» ανθρωπότητα. Είναι ψυχολογικά ανισόρροπος γιατί δεν μπορεί να προσαρμοστεί σ έναν κόσμο που δεν είναι φτιαγμένος ακριβώς γι αυτόν.

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

https://www.barbounakis.com/

Τετάρτη 17 Μαρτίου 2021

«Ο Αρχοντοχωριάτης» του Μολιέρου

Συγγραφέας: Jean-Baptiste Poquelin, dit Molière
Τίτλος πρωτοτύπου: Le Bourgeois gentilhomme
Είδος έργου: Θέατρο
Έτος συγγραφής (γαλλική γλώσσα): 1670
Ελληνικός τίτλος: Ο Αρχοντοχωριάτης
Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές
Εκδόσεις: Ηριδανός
Σειρά: Θέατρο
Έτος έκδοσης: 2009






Η κλασική κωμωδία του Μολιέρου, που σατιρίζει τους νεόπλουτους όλων των εποχών. Στον έμπορο Ζουρνταίν, που θέλει να γίνει από αστός αριστοκράτης, αναγνωρίζουμε ένα πλήθος αφελών, που νομίζουν πως η αναβάθμισή τους σε άλλη τάξη θα συνεπάγεται και μεγαλύτερη κοινωνική αποδοχή. Ξεκαρδιστικός στους διαλόγους και δηλητηριώδης στις οξυδερκείς παρατηρήσεις του, ο Μολιέρος βρίσκει την ευκαιρία να ασκήσει για άλλη μία φορά έντονη κριτική και στο κατεστημένο κάθε εποχής, που ξεγελάει τους νεόπλουτους για να προσποριστεί ίδια οφέλη.

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

https://www.hridanos-ekdoseis.gr/

«Ο βροχοποιός» του Ν. Ρίτσαρντ Νας

Συγγραφέας: N. Richard Nash
Τίτλος πρωτοτύπου: The Rainmaker
Είδος έργου: Θέατρο
1η έκδοση στην αγγλική γλώσσα: 1954
Ελληνικός τίτλος: Ο βροχοποιός
Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές
Εκδόσεις: Ηριδανός
Σειρά: Θέατρο
Έτος έκδοσης: 2008






Το διασημότερο έργο του Ρίτσαρντ Νας και υπόδειγμα θεατρικής γραφής και τρυφερότητας. Σε ένα χωριό κάποιας δυτικής πολιτείας των Η.Π.Α. ζουν ο χήρος Χάρρυ Κάρρυ, οι δυο γιοι του και η ανύπαντρη κόρη του. Παρ’ όλες τις προσπάθειες των τριών αντρών της οικογένειας, η Μόλλυ δεν θέλει ούτε βρίσκει σύντροφο. Την ανιαρή ζωή του χωριού έρχεται να ταράξει ο Αστρολέων, ένα κράμα θαυματοποιού και απατεώνα, ο οποίος υποστηρίζει ότι μπορεί, έναντι αμοιβής, να φέρει βροχή στη δοκιμαζόμενη από παρατεταμένη ξηρασία περιοχή. Ο ξένος διανυκτερεύει στο σπίτι των Κάρρυ, όπου και αναπτύσσεται μια περίεργη ερωτική σχέση ανάμεσα σ’ αυτόν και στη Μόλλυ. Το απρόσμενο τέλος, ο έκδηλος λυρισμός του και η εναλλαγή κωμικών και ρομαντικών σκηνών ανέδειξαν τον Βροχοποιό σε ένα από τα πιο πολυαγαπημένα έργα της μεταπολεμικής Αμερικής.

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Τρίτη 16 Μαρτίου 2021

«Ο Μπήντερμαν και οι εμπρηστές» του Μαξ Φρις

Αυτή η μαύρη κωμωδία είναι το γνωστότερο έργο του Ελβετού θεατρικού συγγραφέα και μυθιστοριογράφου Μαξ Φρις (1911-1991) και, όπως το σύνολο του έργου του, είναι προσανατολισμένη προς μια καταλυτική κριτική της μεταπολεμικής αστικής ταξης στην Ευρώπη.

Συγγραφέας: Max Frisch
Τίτλος πρωτοτύπου: Biedermann und die Brandstifter
Είδος έργου: Θέατρο
1η έκδοση στη γερμανική γλώσσα: 1953
1η παράσταση: 1958
Ελληνικός τίτλος: Ο Μπήντερμαν και οι εμπρηστές
Μετάφραση: Νάσος Βαγενάς
Επιμέλεια: Μαρία Λάζου-Πορτολομαίου
Εκδόσεις: Δωδώνη
Σειρά: Παγκόσμιο θέατρο
Έτος έκδοσης: 1990




Από τη στιγμή που ο πρώτος εμπρηστής θα πατήσει το πόδι του στο κατώφλι του κ. Μπήντερμαν, ο αγαθός σπιτονοικοκύρης νιώθει πως κάτι πρόκειται να συμβεί. Κάπου εκεί στις άκρες των συναισθημάτων του κάποια προαίσθηση του λέει πως η επίσκεψη αυτή θα έχει δυσάρεστα επακόλουθα, τόσο γι' αυτόν όσο και για τη γυναίκα του και το σπίτι του, αυτό το ωραίο σπίτι, που με τόσο μόχθο κατόρθωσε να το αποκτήσει.

Ένας υγιής άνθρωπος δε θ' άφηνε φυσικά ένα απλό χτύπημα στην πόρτα του σπιτιού του να πάρει τις διαστάσεις μιας τέτοιας απειλής. Οι αντιδράσεις του θα ήταν άμεσες, ή, μάλλον, δε θα υπήρχαν καθόλου αντιδράσεις, αφού θα φρόντιζε να εξαλείψει καθετί που θα ευνοούσε την ανάπτυξη της απειλής. Όμως ο κ. Μπήντερμαν δεν είναι υγιής. Είναι αστός. Και ό,τι θα ακολουθήσει την πρώτη παραχώρησή του είναι με τόση ακρίβεια προκαθορισμένο, ώστε θα 'λεγες πως διευθύνεται από την αόρατη εκείνη δύναμη, που οι άνθρωποι συνηθίζουν να την ονομάζουν Μοίρα.

Δείτε περισσότερα: https://www.dodonipublications.gr/

Δευτέρα 15 Μαρτίου 2021

«Το 1821 και το θέατρο» του Βάλτερ Πούχνερ

Συγγραφέας: Walter Puchner
Τίτλος πρωτοτύπου: Το 1821 και το θέατρο. Από τη μυθοποίηση στην απομυθοποίηση
Είδος έργου: Ιστορία θεάτρου
Επιμέλεια: Κυριακή Πετράκου
Εκδόσεις: ΟΤΑΝ
Έτος έκδοσης: 2020








To βιβλίο του Βάλτερ Πούχνερ, Το 1821 και το θέατρο. Από τη μυθοποίηση στην απομυθοποίηση, δίνει μια συνολική εικόνα της τύχης του ηρωικού έπους και των πρωταγωνιστών του στο ευρωπαϊκό και ελληνικό θέατρο, έως τις αρχές του 21ου αιώνα.

Βασίζεται σε πολυετείς έρευνες σε ευρωπαϊκές και ελληνικές βιβλιοθήκες και αρχεία, καθώς και σε αρκετές προεργασίες. Χωρίζεται βασικά σε τρία μέρη:

1) την εξιστόρηση της εμπλοκής του θεάτρου στην προπαρασκευαστική φάση του Αγώνα και τη συμμετοχή των ερασιτεχνών ηθοποιών των ελληνικών σκηνών στο Βουκουρέστι, το Ιάσιο και την Οδησσό, ως μαχητών της ελευθερίας στις πρώτες φάσεις του Αγώνα στη Μολδαβίαˑ

2) αναλύει παραδείγματα από την ευρωπαϊκή δραματουργία του Φιλελληνισμού κατά τη διάρκεια του Αγώνα και έπειταˑ

3) περιγράφει την ελληνική δραματουργία με θέμα το ’21, από την αρχή του πατριωτικού δράματος (τον «Νικήρατο» της Ευανθίας Καΐρη το 1826) μέσω των ποιητικών τραγωδιών ενός Παν. Σούτσου και τη μαζική δραματογραφία των πανεπιστημιακών δραματικών αγώνων, έως τις πρώτες προσπάθειες απομυθοποίησης των γεγονότων του Αγώνα στον 20ό αιώνα.

Περισσότερες πληροφορίες: https://www.ekdoseisotan.gr/

«Το τέρας των Χόκλαϊν» του Ρίτσαρντ Μπρότιγκαν

Ένα παρωδιακό γουέστερν σε στυλ γοτθικού μυθιστορήματος του σπουδαίου Αμερικανού συγγραφέα Ρίτσαρντ Μπρότιγκαν (1835-1984). Κλασικό βιβλίο της εποχής μας.

Συγγραφέας: Richard Brautigan
Τίτλος πρωτοτύπου: The Hawkline Monster: A Gothic Western
Είδος έργου: Αστυνομικό γουέστερν μυθιστόρημα
1η έκδοση στην αγγλική γλώσσα: Simon & Schuster, New York 1974
Ελληνικός τίτλος: Το τέρας των Χόκλαϊν (ένα γουέστερν τρόμου και αγωνίας)
Μετάφραση: Αλέξης Καλοφωλιάς
Επιμέλεια: Λένια Μαζαράκη
Εκδόσεις: Κυψέλη
Σειρά: Ξένη λογοτεχνία
Έτος έκδοσης: 2020


Δύο επαγγελματίες δολοφόνοι, χαρακτηριστικοί αντιήρωες, δύο πανέμορφες αδερφές, δίδυμες, με έντονες ερωτικές επιθυμίες, ένας ανεπιθύμητος επισκέπτης από το υπερπέραν και μία ατμοσφαιρική έπαυλη συνθέτουν αυτό το αναπάντεχο γουέστερν.

Μία αλλόκοτη αφήγηση κινηματογραφικού ρυθμού, βουτηγμένη στην αγωνία, στο χιούμορ και στον σουρεαλισμό.

Διαβάστε περισσότερα: https://www.kypselibooks.gr/

Κυριακή 14 Μαρτίου 2021

«Ανθολογία επιστημονικής φαντασίας» των εκδόσεων Κομήτης

Η Ανθολογία επιστημονικής φαντασίας των εκδόσεων Κομήτης ήταν μια θεματική ανθολογία, που κυκλοφόρησε σε τέσσερις τόμους την περίοδο 1989-1990 και περιλάμβανε διηγήματα ξένων συγγραφέων. Τη διεύθυνση της σειράς είχε ο γνωστός ηθοποιός, λογοτέχνης και κριτικός Μάκης Πανώριος, συγγραφέας επιπλέον της εισαγωγής σε κάθε τόμο της ανθολογίας, ενώ την επιμέλεια και τη διόρθωση των δοκιμίων έκανε ο εκδότης Σπύρος Μπογιάτης. Η σειρά αυτή ήταν από τις πιο επιτυχημένες στην ελληνική εκδοτική παραγωγή του είδους.

Ανθολογήθηκαν μια σειρά από μεγάλα ονόματα της φανταστικής λογοτεχνίας καθώς και της λογοτεχνίας της επιστημονικής φαντασίας, όπως ο Άρθουρ Κλαρκ, ο Ισαάκ Ασίμοφ, ο Φρέντερικ Πολ, ο Χάρλαν Έλισον, ο Κλίφορντ Σάιμακ, ο Πόουλ Άντερσον, ο Ρόμπερτ Σέκλεϊ, ο Φριτς Λάιμπερ, ο Χάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ, η Κάθριν Λουσίλ Μουρ, o Θήοντορ Στέρτζον, ο Α. Ε. Βαν Βογκτ, ο Τζέιμς Μπάλαρντ, ο Τζέιμς Κάμπελ και πολλοί άλλοι. Στο τέλος κάθε τόμου υπήρχε η βιογραφία όλων των συγγραφέων.
Τις μεταφράσεις των διηγημάτων έκαναν οι Γιώργος Ντούμας, Παναγιώτης Σκαγιάννης, Τάκης Αλεπάκος, Όλγα Αναστασοπούλου και Μάκης Πανώριος. Κάθε τόμος ολοκληρωνόταν με βιογραφικά σημειώματα των συγγραφέων του.
Οι τέσσερις τόμοι της σειράς, όπως μπορείτε να δείτε και στις εικόνες των εξωφύλλων, ήταν οι εξής:

- Ιστορίες από φανταστικούς κόσμους (1989)
- Ταξίδια στο χώρο και το χρόνο (1990)
- Όπερα του διαστήματος (1990)
- Ερωτικές ιστορίες Ε. Φ. (1990)















Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αντλήσετε από αυτή την ιστοσελίδα.

Σάββατο 13 Μαρτίου 2021

«Ο βασιλιάς Ληρ» του Γουίλιαμ Σαίξπηρ

«Απ’ όλα τα έργα του Σαίξπηρ, ο Βασιλιάς Ληρ είναι αναμφίβολα εκείνο στο οποίο [ο συγγραφέας] έχει πλησιάσει περισσότερο στο ύψος και στην ποιότητα τον έναν τραγικό ποιητή μεγαλύτερο σε όλα από εκείνον που ο κόσμος είδε ποτέ να γεννιέται στην ιστορία. Είναι το πιο αισχύλειο από τα έργα του, το πιο στοιχειώδες και πρωταρχικό, το πιο ωκεάνειο και τιτάνιο στη σύλληψή του.» – A.C. Swinburne

Συγγραφέας: William Shakespeare
Τίτλος πρωτοτύπου: King Lear
Είδος έργου: Θέατρο
1η έκδοση στην αγγλική γλώσσα: 1603-1606
Ελληνικός τίτλος: Ο βασιλιάς Ληρ
Μετάφραση: Διονύσης Καψάλης
Εκδόσεις: Άγρα
Έτος έκδοσης: 2020







H στιβαρή ποίηση του Βασιλιά Ληρ, η ποικιλία και το εύρος της ανθρώπινης εμπειρίας που περικλείει, το μέγεθος των αισθημάτων που ενεργοποιεί και ασφαλώς το αδυσώπητο τέλος του τον καθιστούν ένα από τα σκοτεινότερα, τα πιο ανήσυχα και ανησυχητικά έργα που γράφτηκαν ποτέ για το θέατρο. Και μόνο το τεράστιο δραματικό φάσμα του Ληρ προξενεί δέος. Στις σκηνές του, που διαδραματίζονται σε κλειστά δωμάτια ή στο ύπαιθρο, σε αίθουσες ανακτόρων ή στην καλύβα ενός ερημότοπου, διαβαίνουν βασιλείς και ζητιάνοι, άρχοντες και υπηρέτες, γνωστικοί και τρελοί, ιππότες, στρατιώτες, αυλικοί και κατάσκοποι, ενώ τα συναισθήματα που προκαλεί κυμαίνονται, κάποτε με αιφνίδιες και βίαιες εναλλαγές, από την άδολη αγάπη ως το πιο αδιάλλακτο μίσος, από την καλοσύνη και την τρυφερότητα ως την πιο άγρια ψυχική και σωματική βία, από το ερωτικό πάθος ως την αποστροφή, από την οργή και τη φονική σύγκρουση ως τη γλυκύτερη καταλλαγή.

Με τον φόβο να κατηγορηθώ για παθολογική βαρδολατρία, θα έλεγα ότι ο Βασιλιάς Ληρ είναι ίσως το κορυφαίο έργο τραγικής ποίησης αδιακρίτως εποχής, ιστορίας, τόπου, γλώσσας, έθνους, φύλου η φυλής, σε όλον τον δυτικό πολιτισμό, όπως είθισται να τον αποκαλούμε, αλλά και στον ανατολικό τώρα πια, αφού κι αυτός φαίνεται να έχει αναγνωρίσει και αφομοιώσει την τραγωδία ως αναγκαίο παραστατικό πρότυπο για τις δικές του προτεραιότητες.

Ο Βασιλιάς Ληρ αφήνει πίσω του μια ηθική ερημία, μια έρημη χώρα απορφανεμένη, στερημένη από κάθε ηθική ευεργεσία, στην οποία η νομιμότητα της εξουσίας θα παραμείνει πρόβλημα ανοιχτό σαν πληγή, μολονότι τα αισθήματα και τα συναισθήματα που εκδραματίστηκαν μέσα σ’ αυτήν την εμπλοκή, και πάνω απ’ όλα τ’ άλλα της αγάπης, δεν έχουν χάσει τίποτε από το αμφίσημο κύρος τους στις ανθρώπινες υποθέσεις.

(Από τον πρόλογο του μεταφραστή στην έκδοση)

Πηγή: http://agrapublications.blogspot.com/

«Ταυτότητες στη Μακεδονία» - Συλλογικό έργο

Συγγραφέας: συλλογικό έργο
Τίτλος πρωτοτύπου: Ταυτότητες στη Μακεδονία
Είδος έργου: Ιστορία και εθνολογία
Πρόλογος: Θάνος Βερέμης
Επιμέλεια: Βασίλης Κ. Γούναρης, Ιάκωβος Δ. Μιχαηλίδης, Γιώργος Β. Αγγελόπουλος
Εκδόσεις: Παπαζήσης
Έτος έκδοσης: 1997







Η μελέτη αυτή αποτελεί μια πρωτότυπη, διεπιστημονική προσέγγιση του χώρου των άλλοτε σλαβόφωνων και νυν δίγλωσσων κατοίκων της Δυτικής Μακεδονίας από τα τέλη του 19ου αιώνα. Στόχος της είναι αφενός να αποδείξει ότι τα ιστορικά, εθνογραφικά, πολιτικά και γλωσσολογικά κριτήρια, που έχουν χρησιμοποιηθεί έως σήμερα, δεν φωτίζουν ιδιαίτερα την πορεία της μακεδονικής εθνογένεσης, αφετέρου να υποδείξει ως καθοριστικότερο παράγοντα διαφοροποίησης το άτομο και τις προσωπικές του επιλογές.

(Από την παρουσίαση του βιβλίου στο οπισθόφυλλο)

Οι συγγραφείς και τα άρθρα

Πρόλογος - Θάνος Βερέμης
Εισαγωγικές παρατηρήσεις - Βασίλης Κ.Γούναρης
«Ανακυκλώνοντας τις παραδόσεις: Εθνοτικές ταυτότητες και μειονοτικά δικαιώματα στη Μακεδονία» - Βασίλης Κ. Γούναρης
«Η αυτονόμηση της Μακεδονίας: Από τη θεωρία στην πράξη» - Βλάσης Βλασίδης
«Τα σλαβικά ιδιώματα στην Ελλάδα: Γλωσσολογικές προσεγγίσεις και πολιτικές αποκλίσεις» - Αλεξάνδρα Ιωαννίδου
«Γαμήλιες ανταλλαγές σε πολιτισμικά μεικτές αγροτικές κοινότητες της Μακεδονίας: Η σημασία τους για τον ορισμό και τη διάκριση των πληθυσμιακών κατηγοριών» - Γιώργος Β. Αγγελόπουλος
«Σλαβόφωνοι και Πρόσφυγες: Πολιτικές συνιστώσες μιας οικονομικής διαμάχης» - Ιάκωβος Δ. Μιχαηλίδης
«Άρθρωση και δομή του μειονοτικού λόγου: Το παράδειγμα των Μογλενών και της Ζόρα» - Άγγελος Α. Χοτζίδης
«Ανάμεσα στο κράτος και την ύπαιθρο: Το Κρούσοβο από το 1903 και εφεξής» - Keith Brown
«Μετανάστευση και ταυτότητα: Η περίπτωση των Μακεδόνων Ελλήνων μεταναστών» - Χρήστος Μ. Μανδατζής
«Εξισωτικός φιλελευθερισμός και προστασία των μειονοτήτων» - Φιλήμων Παιονίδης

Πέμπτη 11 Μαρτίου 2021

«Το χρώμα του ήλιου» του Αντρέα Καμιλλέρι

Ένας διακεκριμένος συγγραφέας της εποχής μας μάς ξαναφέρνει κοντά στο έργο ενός από τους μεγαλύτερους ζωγράφους που υπήρξαν ποτέ. Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι αφιερωμένο στον Caravaggio. Ο πίνακας του εξωφύλλου είναι το έργο «Amor Vincit Omnia» που φιλοτεχνήθηκε ανάμεσα στο 1601 και το 1602.

Συγγραφέας: Andrea Camilleri
Τίτλος πρωτοτύπου: Il colore del sole
Είδος έργου: Ιστορικό αφήγημα
1η έκδοση στην ιταλική γλώσσα: Mondadori Editore, Μιλάνο 2007
Ελληνικός τίτλος: Το χρώμα του ήλιου
Μετάφραση: Φωτεινή Ζερβού
Επιμέλεια - Διορθώσεις: Γιώργος Κασαπίδης
Εκδόσεις: Πατάκης
Σειρά: Σύγχρονη ξένη λογοτεχνία
Έτος 4ης (παρούσας) έκδοσης: 2019 (1η έκδοση 2008)



Ο Αντρέα Καμιλλέρι, συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων και κεντρικός ήρωας του βιβλίου αυτού, δεν μπορεί να ξεφύγει από μια σειρά μυστηριωδών καταστάσεων που γίνονται όλο και πιο ανησυχητικές. Μυστήρια που τον οδηγούν σε μια αγροικία χαμένη σε μια απομακρυσμένη εξοχή. Εκεί τον περιμένουν μερικά παράξενα αντικείμενα κι ένα απίστευτο ημερολόγιο, γραμμένο πριν τέσσερις αιώνες από το χέρι ενός καλλιτέχνη. Ενός πολύ μεγάλου και καταραμένου καλλιτέχνη: του Μικελάντζελο Μερίζι, γνωστού ως Καραβάτζο...

Οι σύντομες, κοφτές, ασαφείς και ονειροπόλες σημειώσεις αυτού του ημερολογίου -για το γράψιμο του οποίου ο Καμιλλέρι με εξαιρετική ικανότητα αποκατέστησε όλες τις ρωγμές, όλη τη λάμψη του πιο διεφθαρμένου Ιταλού του 1600- είναι ένα είδος παράξενου «μαύρου» μυθιστορήματος, γεμάτου σκιές και ψευδαισθήσεις, για την περίοδο που πέρασε ο Καραβάτζο στη Μάλτα και τη Σικελία το καλοκαίρι του 1607.

Αυτή τη φορά η γραφή του Καμιλλέρι βουτάει στο παρελθόν, για να συντονιστεί με τη βασανισμένη ψυχολογία του καλλιτέχνη και να ερευνήσει σε βάθος τη ζωγραφική του. Η αφηγηματική ταύτιση του Καμιλλέρι καταφέρνει να μας προσφέρει μια καινούρια άποψη γύρω από την ασύγκριτη τέχνη του φωτός και της σκιάς, που εδώ κι αιώνες μας γοητεύει με την έντονη, απόμακρη επιβολή της.

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)















Ο περίφημος πίνακας του Caravaggio «Δείπνο στην Εμμαούς», 1601

«Ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας» του Αλεξάντερ Βασίλιεφ

Το έργο αυτό του σημαντικού Ρώσου ιστορικού και βυζαντινολόγου Αλεξάντερ Βασίλιεφ (1867-1953), είναι από τις πιο ευχάριστες στο διάβασμα ιστορίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που έχουν γραφτεί ποτέ, χωρίς αυτό να τη στερεί από την επιστημονικότητά της. Ο συγγραφέας αναλύει την κοινωνική, οικονομική και πνευματική πορεία του Βυζαντίου από την ίδρυση της Κωνσταντινούπολης μέχρι την πτώση της και δίνει μια ξεκάθαρη εικόνα του βυζαντινού βίου και πολιτισμού. Πρόκειται για ένα έργο χρήσιμο ακόμα και σήμερα, που η έρευνα σε πολλούς τομείς της βυζαντινής ιστορίας έχει προχωρήσει και έχουν φωτιστεί πολλές πλευρές της. Άλλωστε, όλοι οι νεότεροι μελετητές έχουν λίγο ή πολύ πάρει ως βάση τους τη μελέτη πρωτοποριακών έργων όπως το συγκεκριμένο. (Η. Ο.)

Συγγραφέας: Алексaндр Александрович Васильев
Τίτλος πρωτοτύπου: История Византийской империи (τόμος 1 και τόμος 2)
Είδος έργου: Ιστορία του Βυζαντίου
1η έκδοση στη ρωσική γλώσσα: 1917 (1ος τόμος) και 1925 (2ος τόμος)
1η έκδοση στν αγγλική γλώσσα: 1929
1η έκδοση στη γαλλική γλώσσα (αναθεωρημένη): 1932
Ελληνικός τίτλος: Ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Τόμοι: 2
Μετάφραση: Δημοσθένης Σαβράμης
Εκδόσεις: Πάπυρος
Σειρά: Βιβλιοθήκη ιστορικών έργων
Έτος έκδοσης: 1995

Τετάρτη 10 Μαρτίου 2021

«Οι έννοιες της Φυσικής» του Πωλ Χιούιτ

Συγγραφέας: Paul G. Hewitt
Τίτλος πρωτοτύπου: Conceptual Physics
Είδος έργου: Φυσική
1η έκδοση στην αγγλική γλώσσα: 2002
Ελληνικός τίτλος: Οι έννοιες της Φυσικής
Μετάφραση: Ελένη Σηφάκη, Ιωάννης Παπαδόγγονας
Επιστημονική επιμέλεια: Ιωάννης Παπαδόγγονας
Εκδόσεις: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης
Έτος παρούσας έκδοσης: 2013 (1η έκδοση 2004)



**Γράφει ο Γιάννης Παπακωνσταντίνου
Φυσικός

Προβλεψιμότητα και χάος

Όταν είναι γνωστές οι αρχικές συνθήκες ενός συστήματος που χαρακτηρίζεται από τάξη, μπορούμε να κάνουμε προβλέψεις για την εξέλιξή του. Για παράδειγμα, μπορούμε να γνωρίζουμε τη θέση και την ώρα άφιξης ενός αεροπλάνου όταν ξέρουμε την ώρα εκκίνησης και την ταχύτητά του. Μπορούμε να γνωρίζουμε πότε θα γίνει έκλειψη Σελήνης ή Ηλίου και πού θα είναι αυτή ορατή, καθώς έχουμε στα χέρια μας τα χαρακτηριστικά της κίνησης των σωμάτων που εμπλέκονται στο φαινόμενο. Όλα αυτά συμβαίνουν στον Νευτώνειο μακρόκοσμο.

Ανάλογα έχουν τα πράγματα και στον κβαντικό μικρόκοσμο, όπου κι εκεί είναι δυνατό να προβλεφθεί η πιθανότητα να βρεθεί σε κάποια θέση ένα υποατομικό σωματίδιο ή σε ποιο χρονικό διάστημα θα συμβεί η διάσπαση ενός ατόμου.

Η προβλεψιμότητα στα συστήματα που χαρακτηρίζονται από τάξη, είτε είναι Νευτώνεια είτε Κβαντικά, στηρίζεται στη γνώση των αρχικών συνθηκών.

Ορισμένα συστήματα όμως, Νευτώνεια ή Κβαντικά, δεν χαρακτηρίζονται από τάξη, με αποτέλεσμα να μην είναι προβλέψιμα όσο καλά και αν γνωρίζουμε τις αρχικές συνθήκες (την αφετηρία τους δηλαδή). Αυτά τα συστήματα λέγονται χαοτικά και είναι εγγενώς μη προβλέψιμα.

Για παράδειγμα, η στροβιλώδης ροή του νερού πραγματοποιείται με χαοτικό τρόπο. Όλοι μπορούν να παρατηρήσουν ότι σε ένα ρυάκι δύο ολόιδια κομμάτια ξύλο με την ίδια αφετηρία και την ίδια στιγμή, δεν θα ακολουθήσουν την ίδια πορεία και, πολλές φορές, ούτε καν παρόμοιες.

Τα καιρικά φαινόμενα είναι επίσης χαοτικά. Μικρές μεταβολές στις ατμοσφαιρικές συνθήκες κάποια στιγμή σε κάποιο τόπο, μπορεί να προκαλέσουν μεγάλες μεταβολές μετά από καιρό κάπου αλλού που ουσιαστικά είναι μη προβλέψιμες. Έτσι ορθώνεται ένα φράγμα στην προσπάθεια πρόβλεψης του καιρού από τους μετεωρολόγους.

Αυτό το φράγμα οδήγησε τον επιστήμονα Έντουαρντ Λόρεντζ να αναρωτηθεί για πρώτη φορά «Άραγε το πέταγμα μιας πεταλούδας στη Βραζιλία μπορεί να προκαλέσει τυφώνα στο Τέξας;»

Ο όρος «φαινόμενο της πεταλούδας» χρησιμοποιείται σήμερα για να δηλώσει διεργασίες όπου μία πολύ μικρή δράση μπορεί να ενισχυθεί και να προκαλέσει φαινόμενα μεγάλης κλίμακας.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ένα χαοτικό σύστημα δεν είναι απόλυτα μη προβλέψιμο. Στα επιμέρους τμήματα του μπορεί να υπάρχει κάποια τάξη, όπου όμως δεν αναδεικνύεται μία σταθερή σχέση με τα γειτονικά.

Οι επιστήμονες αναζητούν τις σχέσεις αυτές με μαθηματικό τρόπο ενώ οι καλλιτέχνες με το δικό τους τρόπο. Όλοι αναζητούν τις συνδέσεις των αμέτρητων όψεων της φύσης, οι οποίες υπήρχαν πάντα αλλά για τον άνθρωπο γίνονται αντιληπτές σιγά-σιγά.

Περισσότερες λεπτομέρειες για το βιβλίο στις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης.

Τρίτη 9 Μαρτίου 2021

«Γυμνή ζωή» του Λουίτζι Πιραντέλλο

Συγγραφέας: Luigi Pirandello
Τίτλος πρωτοτύπου: La vita nuda
Είδος έργου: Διηγήματα και νουβέλες
1η έκδοση στην ιταλική γλώσσα: 1922
Ελληνικός τίτλος: Γυμνή ζωή και άλλα διηγήματα
Μετάφραση: Κατερίνα Γλυκοφρύδη
Εκδόσεις: Καστανιώτης
Έτος έκδοσης: 1985







«...Μου ξαναδώσατε τη ζωή για να με στείλετε φυλακή; Και δεν είναι ένα άγριο έγκλημα αυτό; Και τι είδους δικαιοσύνη είναι αυτή που τιμωρεί έτσι εν ψυχρώ τον άνθρωπο που έχει από μόνος του ξεπλύνει τις τύψεις του; Πώς θα καθίσω εγώ φυλακή για ένα έγκλημα που δε σκέφτηκα ποτέ να κάνω και που ποτέ δε θα έκανα αν δε με είχαν παρασύρει σ' αυτό...»

Η μυστική σκέψη που γίνεται φωνή και παίρνει διαστάσεις κραυγής στη νουβέλα «Το καθήκον του γιατρού». Δεν είναι μόνο αυτό. Ο Λουίτζι Πιραντέλλο, ο μεγάλος Ιταλός συγγραφέας, με την ποικιλία των ηρώων του και των αισθημάτων τους, των αιώνιων ανθρώπινων αισθημάτων, πέρα από καθεστώτα και νόμους, είναι σαν να μας δίνει στο χέρι ένα κάτοπτρο όπου η κάθε ψυχή μπορεί να δει το είδωλό της εκεί μέσα, φωτεινό και διάφανο ή σκοτεινό κι αδιαπέραστο, ακέραιο ή θρυμματισμένο.

(Από το οπισθόφυλλο)

«Το λάθος παλτό» του Νίκου Σίμου

Συγγραφέας: Νίκος Σίμος
Τίτλος πρωτοτύπου: Το λάθος παλτό
Είδος έργου: Διηγήματα
Επιμέλεια - Διορθώσεις: Ηλίας Καφάογλου
Εκδόσεις: Κέδρος
Έτος έκδοσης: 2010









Ένα παλτό αλλάζει κατά λάθος χέρια και μαζί την τύχη του νέου του ιδιοκτήτη, ενός άντρα παρασυρμένου από το κραχ στο Χρηματιστήριο. - Μια επιτυχία του Σινάτρα δίνει το τελειωτικό χτύπημα στην καριέρα ενός ξεχασμένου τραγουδιστή. - Ο υπερβάλλων επαγγελματικός ζήλος ενός τρομοκράτη καταλήγει σε μια μοιραία δολοφονία. - Ένα στεγαστικό δάνειο από τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας αναβαθμίζει κάποιο μικρό ρουσφέτι σε δυνατό αφροδισιακό. - Η ευτυχία μετριέται με ψίχουλα, στο φαγητό που μοιράζεται μια αλλοδαπή με τον μοναχικό σιτιστή περιστεριών. - Ένας χαρτοφύλακας γεμάτος χρήματα παραμορφώνει καταλυτικά μια τυραννισμένη οικιακή βοηθό.

Γεγονότα, συμπτώσεις, εκπλήξεις και ανατροπές. Δέκα ιστορίες, δέκα διαφορετικές εκδοχές της ζωής που αυτοσχεδιάζει χωρίς υποβολέα. Δέκα ιστορίες σε μια παράσταση ζωής μοναδική για τον καθένα.

(Από το οπισθόφυλλο)

https://www.kedros.gr/

Δευτέρα 8 Μαρτίου 2021

«Στον λαβύρινθο της Γραμμικής Β: Ξεκλειδώνοντας το αίνιγμα ενός αρχαίου κώδικα» της Μαργκαλίτ Φοξ

Συγγραφέας: Margalit Fox
Τίτλος πρωτοτύπου: The Riddle of the Labyrinth: The Quest to Crack an Ancient Code
1η έκδοση στην αγγλική γλώσσα: Harper Collins Publishers, 2013
Ελληνικός τίτλος: Στον λαβύρινθο της Γραμμικής Β: Ξεκλειδώνοντας το αίνιγμα ενός αρχαίου κώδικα
Μετάφραση: Χαράλαμπος Ε. Μαραβέλιας
Επιμέλεια: Παναγιώτης Σουλτάνης
Εκδόσεις: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης
Σειρά: Γλώσσα και γλώσσες
Έτος 1ης έκδοσης: 2020



Η αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Β, αυτής της μυστηριώδους γραφής που πρωτοέφερε στο φως ο Άρθουρ Έβανς ανασκάπτοντας την Κνωσό το 1900, υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα διανοητικά επιτεύγματα του 20ού αιώνα. Για πέντε περίπου δεκαετίες, μερικές από τις σπουδαιότερες μορφές στο πεδίο της φιλολογικής και της αρχαιολογικής επιστήμης, και όχι μόνο, αναμετρήθηκαν χωρίς επιτυχία με το εγχείρημα της λύσης αυτού του αρχαίου γρίφου, το οποίο θα άνοιγε ένα παράθυρο στη μελέτη της αιγαιακής προϊστορίας· και τη λύση έμελλε να τη δώσει εντέλει το 1952 όχι ένας ειδικός επιστήμονας αλλά ένας παθιασμένος ερασιτέχνης, ο άγγλος αρχιτέκτονας Μάικλ Βέντρις.

Όμως από τις περισσότερες εξιστορήσεις αυτής της συναρπαστικής περιπέτειας λείπει το όνομα μιας μεγάλης πρωταγωνίστριας: της αμερικανίδας φιλολόγου Άλις Κόμπερ. Εργαζόμενη αθόρυβα και με σχολαστικότητα στο σπίτι της στη Νέα Υόρκη, η Κόμπερ συγκαταλεγόταν μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα στους κορυφαίους ειδήμονες στη Γραμμική Β γραφή παγκοσμίως. Αν και σε μεγάλο βαθμό λησμονημένη σήμερα —για αρκετούς λόγους, ανάμεσά τους και διότι η ιστορία σχεδόν πάντα γράφεται από τους νικητές, και διότι ήταν μια γυναίκα σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο—, έφτασε κοντά στην αποκρυπτογράφηση λίγο πριν από τον πρόωρο θάνατό της το 1950· και η δική της προεργασία υπήρξε καθοριστική στη διαλεύκανση του μυστηρίου της Γραμμικής Β.

Η Μαργκαλίτ Φοξ συνθέτει μια συναρπαστική αφήγηση, ένα είδος επιστημονικής ιστορίας μυστηρίου, ισορροπώντας δεξιοτεχνικά ανάμεσα στην επιστημονική τεκμηρίωση και την αποτύπωση της προσωπικής ιστορίας των πρωταγωνιστών αυτής της διανοητικής περιπέτειας. Επιτρέπει ακόμα και στον μη ειδικό αναγνώστη να παρακολουθήσει βήμα προς βήμα την πορεία του διανοητικού αυτού άθλου, τον μυεί στις τεχνικές της κρυπτογράφησης και της αποκρυπτογράφησης, δίνοντας συνάμα σάρκα και οστά σε όλα αυτά τα πρόσωπα που αφιέρωσαν τη ζωή τους στη λύση του αινίγματος.

Στο Επίμετρο της ελληνικής έκδοσης, ο μεταφραστής Χ. E. Μαραβέλιας παρουσιάζει μεταξύ άλλων τη συμβολή του σημαντικότερου έλληνα ερευνητή της Γραμμικής Β, του Κ. Δ. Κτιστόπουλου, στην προσπάθεια της αποκρυπτογράφησης και την επαφή που είχε, μέσω της ανταλλαγής επιστολών, με την Άλις Κόμπερ.

Πηγή: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης

Σημείωση: Έχουμε παρουσιάσει στο παρελθόν σε αυτό το ιστολόγιο και άλλα βιβλία που αναφέρονται στο συναρπαστικό θέμα της αποκρυπτογράφισης της Γραμμικής Β, της πρωιμότερες γραφής που αποτυπώνει τη μυκηναϊκή ελληνική γλώσσα:

- Ο άνθρωπος που αποκρυπτογράφησε τη Γραμμική Β
- Γραμμική Β και συγγενικές γραφές
- Εισαγωγή στη Γραμμική Β

«Ο εχθρικός πλανήτης» του Φρέντυ Γερμανού

Συγγραφέας: Φρέντυ Γερμανός
Τίτλος πρωτοτύπου: Ο εχθρικός πλανήτης
Είδος έργου: Νουβέλα, διηγήματα και θεατρικά μονόπρακτα επιστημονικής φαντασίας
Εκδόσεις: Κάκτος
Έτος 1ης έκδοσης: 1978









Ελληνική επιστημονική φαντασία και μάλιστα από τον Φρέντυ Γερμανό! Συνδυασμός μοναδικός και με πολύ ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Πρόκειται για συλλογή που αποτελείται από μία νουβέλα, τέσσερα διηγήματα και δύο θεατρικά μονόπρακτα, όλα με αναφορές σε ένα δυστοπικό, μετα-αποκαλυπτικό μέλλον, με τον άνθρωπο υποταγμένο στις μηχανές, να παίζει δευτερεύοντα ρόλο και να βασανίζεται από τη μοναξιά.

Για μια ακόμα φορά οι εκδόσεις Κάκτος (στην πρώτη γραμμή της επιστημονικής φαντασίας μαζί με τον Μπουκουμάνη και τον Εξάντα) πρωτοπορούν σε ένα λογοτεχνικό είδος που δεν βρήκε ποτέ στη χώρα μας τη θέση που του άξιζε, αν και υπήρξαν σπουδαίοι συγγραφείς που ασχολήθηκαν κατά καιρούς με αυτό. Εδώ ο Φρέντυ Γερμανός έχει την οξύνοια και τη φαντασία να μας προσφέρει -με το χαρακτηριστικό του χιούμορ, που όμως αυτή τη φορά υποτάσσεται στην πίκρα- μια ενόραση του μέλλοντος που σε πολλά σημεία είναι σήμερα πραγματικότητα, ή σχεδόν. Και θα ευχόμασταν να μην είναι...

Τα περιεχόμενα του βιβλίου

«Καλά νέα από την Αφροδίτη»
«Ηλεκτρονική φυλή»
«Ο Όσκαρ πρέπει να πεθάνει»
«Ένα μέρος σαν ανοιχτή καρδιά»
«Ο τρίτος νόμος»
«Φυγή»
«Μοναχικός φύλακας στην Ακρόπολη»

Έχουμε ξαναπαρουσιάσει από το ιστολόγιο αυτό έκδοση με ελληνικά έργα επιστημονικής φαντασίας. Μπορείτε να δείτε εδώ.

Η. Ο.

Κυριακή 7 Μαρτίου 2021

«Τι είναι δικαιοσύνη;» του Χανς Κέλσεν

Συγγραφέας: Hans Kelsen
Τίτλος πρωτοτύπου: Was ist Gerechtigkeit?
Είδος έργου: Δοκίμιο
1η έκδοση στη γερμανική γλώσσα: Deuticke, Βιέννη 1953
Ελληνικός τίτλος: Τι είναι δικαιοσύνη;
Μετάφραση: Θοδωρής Δρίτσας
Επίμετρο: Αλίκη Λαβράνου
Εκδόσεις: Αντίποδες
Έτος έκδοσης: 2019





«Κανένα άλλο ερώτημα δεν έχει συζητηθεί με τόσο πάθος, για κανένα άλλο ερώτημα δεν έχει χυθεί τόσο πολύτιμο αίμα, τόσα πικρά δάκρυα, κανένα άλλο ερώτημα δεν έχουν στοχαστεί τόσο βαθιά τα πιο φωτεινά πνεύματα, από τον Πλάτωνα μέχρι τον Καντ. Κι όμως, το ερώτημα αυτό παραμένει μέχρι σήμερα αναπάντητο. Ίσως γιατί είναι ένα από εκείνα τα ερωτήματα για τα οποία λέγεται, με μια στάση στοχαστικής παραίτησης, πως ο άνθρωπος δεν θα βρει ποτέ μια οριστική απάντηση, μπορεί μόνο να προσπαθεί διαρκώς να τα απαντήσει καλύτερα.»

Ο Χανς Κέλσεν συμπυκνώνει στο μικρό αυτό κείμενο τη ριζοσπαστική κριτική του στις γενικές θεωρίες της δικαιοσύνης, δείχνοντας τις αντιφάσεις και τα προβλήματα της θεμελίωσής τους, υπερασπιζόμενος συγχρόνως έναν σχετικισμό των αξιών που αποτελεί προϋπόθεση της επιστήμης, της ανεκτικότητας και της δημοκρατίας.

Πηγή: https://antipodes.gr/

Παρασκευή 5 Μαρτίου 2021

«Παίζει ο Θεός ζάρια; Η Επιστήμη του Χάους» του Ίαν Στιούαρτ

Συγγραφέας: Ian Stewart
Τίτλος πρωτοτύπου: Does God Play Dice? The New Mathematics of Chaos
Είδος έργου: Η μαθηματική Θεωρία του Χάους
1η έκδοση στην αγγλική γλώσσα: Blackwell Publishing, 1989
Ελληνικός τίτλος: Παίζει ο Θεός ζάρια; Η Επιστήμη του Χάους
Μετάφραση: Κωνσταντίνος Σαμαράς
Επιστημονική επιμέλεια: Ιωάννης Σ. Νίκολης
Γλωσσική επιμέλεια: Πάνος Ν. Βλάχος
Διορθώσεις: Ντίνα Γιαννακοπούλου
Εκδόσεις: Κωσταράκη
Έτος 1ης έκδοσης: 1991

Οι μεγάλοι επιστήμονες του εικοστού αιώνα νόμισαν ότι είχαν ανακαλύψει τους αδήριτους νόμους ενός σύμπαντος που «δουλεύει» με την ακρίβεια ωρολογιακού μηχανισμού. Όμως, έκαναν λάθος...

Από τα μικρότερα σωμάτια της κβαντικής φυσικής, τα «κενά» στη ζώνη των αστεροειδών, μέχρι τις μπάλες του μπιλιάρδου, τον καιρό και το χρηματιστήριο, τίποτα δεν συμπεριφέρεται με τρόπο που μπορεί ολοκληρωτικά να προβλεφθεί. Οι μαθηματικοί, για να αντιμετωπίσουν επιτυχώς τον «άτακτο» κόσμο, ανέπτυξαν τη θεωρία του Χάους, την πιο παράξενη και επαναστατική σύλληψη των τελευταίων χρόνων. Η ιστορία, οι βασικές αρχές και πολλές πρακτικές εφαρμογές του Χάους, μας αποκαλύπτονται μέσα από το ελκυστικό αυτό βιβλίο.

(Από την παρουσίαση της έκδοσης στο εσώφυλλο του βιβλίου)

«Οι εκατό μέρες» του Γιόζεφ Ροτ

Συγγραφέας: Joseph Roth
Τίτλος πρωτοτύπου: Die hundert Tage
Είδος έργου: Ιστορικό μυθιστόρημα
1η έκδοση στη γερμανική γλώσσα: Allert de Lange Verlag, Amsterdam 1936
Ελληνικός τίτλος: Οι εκατό μέρες
Μετάφραση: Μαρία Αγγελίδου
Εκδόσεις: Άγρα
Έτος έκδοσης: 2020






Ήταν χαμένη. Χαμένη ανεπανόρθωτα. Ανήκε στον μεγάλο αυτοκράτορα, μα αυτός δεν την ήξερε, δεν ήξερε τίποτα γι’ αυτήν. Ήταν μικροσκοπική κι ασήμαντη, πιο ασήμαντη από τις ασήμαντες μυγούλες που βούιζαν στην κάμαρα του αυτοκράτορα, αόρατες ή κι ενοχλητικές ίσως γι’ αυτόν. Αόρατη η κι ενοχλητική ίσως : όπως κι αν ήταν, αυτή τον αγαπούσε. Η καρδιά της ήταν θερμή, τρυφερή, νέα. Κάποιες στιγμές, με το βλέμμα προσηλωμένο σε κάποιο από τα πορτραίτα του, ένιωθε κι η ίδια σαν τις μυγούλες που, μικροσκοπικές κι ασήμαντες κι ενοχλητικές, σέρνονταν πάνω στη ζωγραφιά.

Ο ασύγκριτος Γιόζεφ Ροτ, στο μυθιστόρημα αυτό του 1935, φαντάζεται τις τελευταίες ένδοξες μέρες του Ναπολέοντα, τις εκατό μέρες αφότου κατάφερε να δραπετεύσει από τη νήσο Έλβα ώς την τελειωτική του ήττα στο Βατερλώ. Η αφήγηση αυτού του εντυπωσιακού έργου, που τοποθετείται στο πρώτο εξάμηνο του 1815 κυρίως στο Παρίσι, γίνεται από δύο διαφορετικές οπτικές γωνίες: από τη μία είναι ο ίδιος ο Ναπολέοντας κι από την άλλη η ταπεινή αφοσιωμένη πλύστρα του παλατιού Αντζελίνα Πιέτρι, μια άτυχη κοπέλα που του ’χει δώσει οριστικά και αμετάκλητα την καρδιά της. Ο Ροτ καταφέρνει να εκφράσει με αριστοτεχνικό τρόπο τη βαθιά θλίψη που συνδέει τη μοίρα τους.

Η λυρική κομψότητα και οι υποβλητικές ατμοσφαιρικές λεπτομέρειες, που αποτελούν την υπογραφή του Ροτ, στις Εκατό μέρες αγγίζουν την τελειότητα.

Αυτό που ιδίως ελκύει τον Ροτ –το αποκαλύπτει σε μια επιστολή– είναι η δυνατότητα να δείξει τον Ναπολέοντα «στη μόνη φάση της ζωής του στην οποία εμφανίζεται η “ανθρώπινη” πλευρά του και συνάμα η δυστυχία του… Θέλησα να παρουσιάσω έναν “μεγάλο άνδρα” σαν έναν “ταπεινό” άνθρωπο». Για να δείξει αυτή την κρυφή πλευρά του Ναπολέοντα, τη στραμμένη προς το σκοτάδι και την αυτοκαταστροφή, ο Ροτ διεισδύει με λεπτότητα και ταυτόχρονα με ωμότητα στην ψυχολογία του.

Αλλά το πιο επιτυχημένο τέχνασμα ήταν το ότι αντιστοίχισε τη μοιραία πορεία του Ναπολέοντα –πολύ δύσκολο να την αφηγηθείς μετά τις τόσες εξιστορήσεις που έχουν γίνει– με εκείνη της άσημης Αντζελίνας Πιέτρι, μιας πλύστρας στο παλάτι, μιας εκ των αναρίθμητων γυναικών που «όπως όλες οι γυναίκες της χώρας (ίσως κι όλες οι γυναίκες όλης της γης) αγαπούσαν τον αυτοκράτορα». Στο τέλος, μολονότι η σκιά της ιστορίας μοιάζει να δυναστεύει τα πάντα, θα φανεί πως οι δύο μοίρες κατά κάποιο τρόπο συγκλίνουν στην απόγνωση και σε μια πεισματική αφοσίωση.

Ο Γιόζεφ Ροτ (1894-1939) ήταν ένας από τους σπουδαίους υμνητές της κοσμοπολίτικης κουλτούρας που άνθησε τις τελευταίες μέρες της αυτοκρατορικής Αυστρο-Ουγγαρίας. Από το 1932 δηλώνει σ’ έναν φίλο του: «Πρέπει να φύγουμε. Θα κάψουν τα βιβλία μας και θα είμαστε εμείς ο στόχος... Πρέπει να φύγουμε ώστε μόνο τα βιβλία μας να παραδοθούν στην πυρά». Στις 30 Ιανουαρίου του 1933, τη μέρα που ο Χίτλερ γίνεται καγκελάριος του Ράιχ, ο Ροτ μεταναστεύει οριστικά στο Παρίσι, όπου και πεθαίνει το 1939, σε ηλικία μόλις σαρανταπέντε ετών. «Είναι η εγκαθίδρυση της βαρβαρότητας και η βασιλεία της κόλασης. Μόνο το αληθινό Ρήμα θα μπορέσει να σώσει την εποχή, προσφέροντας πατρίδα σ’ αυτούς που δεν έχουν πλέον».

Πηγή: https://agrapublications.blogspot.com/

Πέμπτη 4 Μαρτίου 2021

Περιοδικό «Ελληνικό Σκάκι»

Αν παρατηρήσει κανείς τα περιοδικά και τις ιστοσελίδες που ασχολούνται με τον χώρο των εκδόσεων, δεν μπορεί παρά να προσέξει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των άρθρων τους (και των αναρτήσεών τους, στην περίπτωση των ιστοσελίδων) ασχολείται με τη λογοτεχνία -και μάλιστα με τη συμβατική λογοτεχνία. Ο λόγος είναι απλός: ο περισσότερος κόσμος διαβάζει λογοτεχνία ή γράφει λογοτεχνία. Ένα ποίημα είναι ο απλούστερος τρόπος λογοτεχνικής έκφρασης για τον μέσο άνθρωπο με τέτοιου είδους ανησυχίες· ένα μυθιστόρημα ή ένα διήγημα είναι ο απλούστερος τρόπος να περάσει κανείς την ώρα του ευχάριστα, είτε απλώς διαβάζοντάς είτε με σκέψη και προβληματισμό.

Στις καλύτερες των περιπτώσεων προβάλλονται πότε πότε ορισμένα βιβλία και περιοδικά που πραγματεύονται άλλα πεδία ενδιαφέροντος, όπως είναι η ιστορία, η αρχαιολογία, η φιλοσοφία, το επιστημονικό δοκίμιο, η πολιτική, η οικολογία. Κυρίως στον χώρο των ανθρωπιστικών σπουδών· και πάντα αποσπασματικά. Αν επιχειρήσει κανείς να «ζυγίσει» τις παραπάνω εκδόσεις σε σχέση με τη συμβατική λογοτεχνία θα δει ότι η ζυγαριά γέρνει αποφασιστικά προς το μέρος της δεύτερης. Σε κάπως καλύτερη κατάσταση δείχνει να είναι η τέχνη, η οποία όμως και πάλι υστερεί σοβαρά απέναντι στη συμβατική λογοτεχνία. Ένα βιβλίο που ασχολείται με τον Μιχαήλ Άγγελο θα προβληθεί πολύ λιγότερο από το τελευταίο μυθιστόρημα της κυρίας ή του κυρίου Τάδε.

Κι υπάρχουν ορισμένα άλλα πεδία ενδιαφέροντος που είναι κυριολεκτικά οι παρίες των εκδόσεων. Είναι μόνο για τους «μυημένους». Ο κλασικός βιβλιοκριτικός απαξιεί να ασχοληθεί μαζί τους κι αν τον ρωτήσεις γιατί, θα σου πει ότι είναι εξειδικευμένα, για λίγους. Θα αναφέρουμε εδώ τρεις τέτοιους παραμελημένους τομείς: οι θετικές επιστήμες (μαθηματικά, φυσική, αστρονομία, κτλ.), η επιστημονική φαντασία -τόσο παραξηγημένη μορφή λογοτεχνίας, τόσο άγνωστη στη χώρα μας, που ο μέσος Έλληνας όταν ακούει για επιστημονική φαντασία σκέφτεται διαστημόπλοια και πράσινα, άσχημα τέρατα με πλοκάμια- και το σκάκι. Ναι, το σκάκι. Το παιχνίδι με τις εκατοντάδες χιλιάδες εκδόσεων και άρθρων σε όλο τον κόσμο, αυτό το πνευματικό άθλημα που μπορεί να καμαρώνει πως έχει παγκοσμίως περισσότερους αθλητές γραμμένους σε σωματεία από ό,τι όλα τα άλλα αθλήματα, ίσως ακόμη και από το ποδόσφαιρο!

Αυτό το ιστολόγιο δεν υποτιμάει τίποτα από τα παραπάνω, κι είμαστε υπερήφανοι γι' αυτό. Ο κόσμος των εκδόσεων είναι πολύ μεγάλος για τον μικραίνουμε ετσιθελικά. Κατά καιρούς έχουμε παρουσιάσει και προτείνει κάθε είδους έκδοση που μας αρέσει: ποιητικές συλλογές· μυθιστορήματα· νουβέλες· ιστορικά ή πολιτικά βιβλία· βιβλία εκλαϊκευμένης επιστήμης· βιβλία εικαστικών τεχνών· έργα επιστημονικής φαντασίας· ποιοτικά (ελπίζουμε) περιοδικά ποικίλου ενδιαφέροντος· αθλητικές και σκακιστικές εκδόσεις.

Μια τέτοια έκδοση είναι και η παρακάτω:

Το «Ελληνικό Σκάκι» κυκλοφόρησε από το 1980 ως το 1984 και ήταν επίσημη έκδοση της Ελληνικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας. Σε έναν χώρο στον οποίο εκείνη περίπου την εποχή άρχισε να διαφαίνεται μια μαζικότητα, με πολλαπλασιασμό των σκακιστικών συλλόγων, εγγραφές εκατοντάδων σκακιστών ετησίως σε αυτούς και δίψα για ενασχόληση με το κορυφαίο παιχνίδι του νου και βελτίωση επιδόσεων, το περιοδικό αυτό ήρθε να καλύψει ένα κενό. Είχαν προηγηθεί άλλα και θα ακολουθούσαν άλλα. Αυτό έβαλε το δικό του πετραδάκι, από τα σημαντικότερα.
Πρωτεργάτες της έκδοσης ο Λάζαρος Δρεπανιώτης (τότε πρόεδρος της Ομοσπονδίας) και ο Τριαντάφυλλος Σιαπέρας, ο δάσκαλος όλων μας, αυτός που πήρε τη σκακιστική βιβλιογραφία από τα σπάργανα και την πέρασε στις βιβλιοθήκες και σε θαυμάσιες σκακιστικές στήλες εφημερίδων. Συνεργάτες πολλοί ισχυροί σκακιστές της εποχής: Μ. Καλοσκάμπης, Η. Κουρκουνάκης, Γ. Δημητριάδης, Τ. Δρεπανιώτης, Η. Γεωργίου, Γ. Μαρής, Εύα Κόντου, Σ. Γρίβας και πολλοί άλλοι.
Το περιοδικό είχε στήλες με σκακιστικά νέα από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο, πολλές αναλυμένες παρτίδες κορυφαίων παιχτών, σκακιστική θεωρία για αρχάριους και προχωρημένους, καλλιτεχνικό σκάκι (προβλήματα και σπουδές), ιστορικά θέματα, νέα από το σκάκι με αλληλογραφία κτλ.

Τετάρτη 3 Μαρτίου 2021

«Εκλογή ποιημάτων» του Ραφαέλ Αλμπέρτι

Συγγραφέας: Rafael Alberti
Τίτλος ελληνικής έκδοσης: Εκλογή ποιημάτων
Είδος έργου: Ποίηση
Μετάφραση - Πρόλογος: Τάκης Βαρβιτσιώτης
Εκδόσεις: Ιωλκός
Σειρά: Ποιητές απ' όλο τον κόσμο
Έτος έκδοσης: 2002








Ο Ραφαέλ Αλμπέρτι είναι ένας από τους πιο επιφανείς Ισπανούς ποιητές. Μεγάλοι Έλληνες λογοτέχνες θαύμασαν κι εκτίμησαν το γνήσιο ποιητικό λόγο του. Το βιβλίο, σε μετάφραση και με εισαγωγή του διακεκριμένου ποιητή Τάκη Βαρβιτσιώτη, αποτελείται από 11 ενότητες ταξινομημένες χρονολογικά κι από 30 αντιπροσωπευτικά ποιήματα, αποτίοντας φόρο τιμής στο μεγάλο Ισπανό ποιητή.

Πηγή: https://iolcos.gr/

«Η δυσπιστία του πατρός Μπράουν» του Γκίλμπερτ Κηθ Τσέστερτον

Συγγραφέας: Gilbert Keith Chesterton
Τίτλος πρωτοτύπου: The Incredulity of Father Brown
Είδος έργου: Αστυνομικά διηγήματα
1η έκδοση στην αγγλική γλώσσα: 1926
Ελληνικός τίτλος: Η δυσπιστία του πατρός Μπράουν
Μετάφραση: Χάρης Τανταρούδας
Επιμέλεια: Δημήτρης Μαρκόπουλος
Εκδόσεις: Μάγμα
Σειρά: Λογοτεχνία
Έτος έκδοσης: 2019





Ο πατήρ Μπράουν είναι ένας Καθολικός ιερέας ευφυής όσο και χιουμορίστας. Η κωμική του σιλουέτα περιδιαβαίνει κάθε λογής περίεργα μέρη ανά τη Γη. Διαθέτει μιαν απλότητα και διαύγεια που τον κάνουν αγαπητό σε όλους. Η δυσπιστία του απέναντι στις εύκολες λύσεις και τις παντός είδους δεισιδαιμονίες τον βοηθά να διαλευκάνει με τον δικό του, ιδιαίτερο ορθολογισμό τα μυστήρια που συναντά μπροστά του. Οι οκτώ ιστορίες του παρόντος τόμου δεν μας προσφέρουν απλώς ένα θαυμάσιο δείγμα της συγγραφικής δεινότητας του Τσέστερτον· αποτελούν, συν τοις άλλοις, έμμεση πλην όμως χιουμοριστική κοινωνική κριτική, αλλά και μια απόπειρα χαρτογράφησης του ανθρώπινου ψυχισμού.

Τα διηγήματά του μοιάζουν με αστυνομικά ενώ είναι κάτι πολύ περισσότερο. […] Καθεμία από τις ιστορίες είναι ένας μικρός μύθος και ταυτόχρονα ένα σύντομο θεατρικό έργο. - Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Πηγή: https://www.magmabooks.gr/

Τρίτη 2 Μαρτίου 2021

«Το ράγισμα» του Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ

Συγγραφέας: Francis Scott Fitzgerald
Τίτλος πρωτοτύπου: The Crack-Up
Είδος έργου: Δοκίμια, αλληλογραφία και σημειώσεις
1η έκδοση στην αγγλική γλώσσα: New Directions, New York 1945
Ελληνικός τίτλος: Το ράγισμα
Μετάφραση: Καρολίνα Μέρμηγκα
Εκδόσεις: Μελάνι
Σειρά: Παγκόσμια κλασική λογοτεχνία
Έτος έκδοσης: 2020





Φυσικά όλη η ζωή είναι μια διαδικασία ραγίσματος. Αλλά τα χτυπήματα που μας τσακίζουν ανεπανόρθωτα -τα μεγάλα αιφνίδια χτυπήματα που έρχονται, ή μοιάζουν να έρχονται, από τον έξω κόσμο- εκείνα που θυμάσαι και θεωρείς ότι είναι οι αιτίες για όσα συνέβησαν αργότερα και, σε στιγμές αδυναμίας, μιλάς γι' αυτά στους φίλους σου, δεν δείχνουν αμέσως τα σημάδια τους.

Και υπάρχει κι ένα άλλο είδος χτυπήματος που έρχεται από μέσα σου -που δεν το παίρνεις είδηση παρά μόνον αφού είναι πολύ αργά για να κάνεις κάτι γι' αυτό, μόνον αφού το χωνέψεις πια οριστικά ότι, από μια άποψη, δεν θα ξαναείσαι ποτέ πια εκείνος ο πλήρης, ολόκληρος άνθρωπος που ήσουν. Το πρώτο είδος ραγίσματος μοιάζει να συμβαίνει γρήγορα -το δεύτερο είδος γίνεται σχεδόν χωρίς να το καταλάβεις, αλλά ξαφνικά, πολύ ξαφνικά, ξέρεις ότι έγινε.

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)














Η πρώτη έκδοση του έργου

Δευτέρα 1 Μαρτίου 2021

«Ανθρώπινη Δουλεία» του Γουίλιαμ Σόμερσετ Μωμ

Συγγραφέας: William Somerset Maugham
Τίτλος πρωτοτύπου: Of Human Bondage
Είδος έργου: Μυθιστόρημα
1η έκδοση στην αγγλική γλώσσα: George H. Doran Company, New York 1915
Ελληνικός τίτλος: Ανθρώπινη Δουλεία
Μετάφραση: Γιάννης Λάμψας
Εκδόσεις: Φίλοι του Βιβλίου
Έτος παρούσας έκδοσης: 1946



**Γράφει ο Σπύρος Ιλαντζής
Χημικός, εκπαιδευτής ΕΦΕΤ, oμοσπονδιακός μαιτρ σκακιού

Ο Γουίλιαμ Σόμερσετ Μωμ (William Somerset Maugham) γεννήθηκε στο Παρίσι το 1874 και ήταν ιρλανδικής καταγωγής. Στα παιδικά του χρόνια μιλούσε γαλλικά, γεγονός στο οποίο ορισμένοι κριτικοί αποδίδουν την καθαρότητα του στυλ του.

Όταν ήταν δέκα ετών έχασε και τους δυο γονείς του. Κατά συνέπεια, είχε δυστυχισμένη παιδική και νεανική ηλικία, με οδυνηρές εμπειρίες, που εν πολλοίς κατέγραψε στο μυθιστόρημα Ανθρώπινη Δουλεία.

Στο βιβλίο (που πρωτοκυκλοφόρησε το 1915 και αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη του επιτυχία) ο Φίλιπ Κάρεϊ είναι ένας πολλά υποσχόμενος φοιτητής Ιατρικής (και ερασιτέχνης ζωγράφος), με μερική αναπηρία στο αριστερό του πόδι. Στην πορεία σαγηνεύεται από την εμφάνιση και τον χαρακτήρα μιας σκληρής και δολοπλόκου σερβιτόρας, της Μίλντρεντ Ρότζερς. Η «απελευθερωμένη» Μίλντρεντ προσβάλει συνεχώς τον Φίλιπ, θίγοντας τον ανδρισμό του, μειώνοντας τις προσπάθειές του, αμφισβητώντας τις προοπτικές του. Αφού «εξαφανίζεται» με διάφορους εφήμερους εραστές, συνεχίζει να πληγώνει τον Φίλιπ, που είναι απόλυτα εξαρτημένος συναισθηματικά απ’ αυτήν και δεν μπορεί να την ξεπεράσει και να συνεχίσει ομαλά τη ζωή του. Πρόκειται για έναν αρρωστημένο έρωτα, μια νοσηρή κατάσταση που θα οδηγήσει τον Φίλιπ στο χείλος της καταστροφής.

Ο πλούτος του μυθιστορήματος βρίσκεται στους χαρακτήρες του -υπάρχουν πολλοί και διαφορετικοί και ο συγγραφέας απεικονίζει τις προσωπικότητες του έργου με σχολαστική ψυχολογική ακρίβεια. Πάντως, δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι το βιβλίο ξεπερνά κατά πολύ τους περιορισμούς ενός αισθηματικού δράματος, έχοντας στοιχεία υπαρξιστικής φιλοσοφίας όπως συναντάμε και στον Ντοστογιέφσκυ.
                                   Το εξώφυλλο της πρωτότυπης έκδοσης, Αγγλία 1915

Η Ανθρώπινη Δουλεία επικρίθηκε αρχικά και στην Αγγλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο «Κόσμος της Νέας Υόρκης» περιέγραψε τη ρομαντική εμμονή του πρωταγωνιστή Φίλιπ Κάρεϊ ως «συναισθηματική υποτέλεια ενός φτωχού ανόητου». Όμως, ο Αμερικανός μυθιστοριογράφος και κριτικός Θίοντορ Ντράισερ (Theodore Dreiser) με την ισχυρή επιρροή του «έσωσε» το μυθιστόρημα, αναφερόμενος σε αυτό ως «έργο ιδιοφυΐας» και συγκρίνοντάς το με μια συμφωνία του Μπετόβεν. Η κριτική του έδωσε στο βιβλίο μεγάλη ώθηση και δεν έχει μείνει εκτός κυκλοφορίας ποτέ από τότε.

Στην πραγματική ζωή, o Μωμ σπούδασε Ιατρική και πήρε ειδικότητα παθολόγου. Αλλά το γράψιμο ήταν το πραγματικό του λειτούργημα. Για δέκα χρόνια πριν από την πρώτη του επιτυχία, σχεδόν κυριολεκτικά λιμοκτονούσε ενώ παρήγαγε με θέρμη μυθιστορήματα και θεατρικά έργα.

Ο Μωμ έγραψε σε μια εποχή που η πειραματική μοντερνιστική λογοτεχνία όπως αυτή του Ουίλιαμ Φόκνερ (William Faulkner), του Τόμας Μαν (Thomas Mann), του Τζέιμς Τζόϊς (James Joyce) και της Βιρτζίνια Γουλφ (Virginia Woolf) κέρδιζε αυξανόμενη δημοτικότητα και αποκτούσε κριτική αναγνώριση.

Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Μωμ υπηρέτησε στον Ερυθρό Σταυρό και στο Σώμα των Ασθενοφόρων. Το 1916 προσλήφθηκε από τη Βρετανική Μυστική Υπηρεσία Πληροφοριών. Εργάστηκε για την υπηρεσία στην Ελβετία και αργότερα στη Ρωσία πριν από την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917. Κατά τη διάρκεια και μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο ταξίδεψε στην Ινδία, την Ινδοκίνα και τον Ειρηνικό. Αντλούσε από αυτές τις εμπειρίες στις μεταγενέστερες σύντομες ιστορίες και μυθιστορήματά του. Χαρακτηριστικά, το 1916 ταξίδεψε στον Ειρηνικό, όπου ερεύνησε σχετικά με το μυθιστόρημά του The Moon and Sixpence (Το φεγγάρι και μια πεντάρα, 1919), που βασίστηκε στη ζωή του ζωγράφου Πολ Γκογκέν (Paul Gauguin). Το βιβλίο μεταφράστηκε στα ελληνικά από τη Λ. Λυμπέρη και κυκλοφόρησε ως Γκογκέν (εκδ. Μέλισσα, 1954) και αργότερα μεταφράστηκε από τη Μαρία Πολίτη και κυκλοφόρησε ξανά ως Γκογκέν (εκδ. Σκαραβαίος, 1972)].
                                                   Ο συγγραφέας Σόμερσετ Μωμ

Αργότερα, ο Μωμ έκανε πολλές επισκέψεις στην Αμερική. Μετά τον B’ Παγκόσμιο πόλεμο, ο συγγραφέας εγκαταστάθηκε στη νότια Γαλλία και συνέχισε να κινείται μεταξύ Αγγλίας και Νίκαιας (Nice) μέχρι το θάνατό του, το 1965, σε ηλικία 91 ετών.

Γνωστό μυθιστόρημά του είναι και το The razor's edge (Στην κόψη του ξυραφιού), που εκδόθηκε το 1944 και κυκλοφόρησε στα ελληνικά το 1947, πάλι σε επιμέλεια "Οι Φίλοι Του Βιβλίου", και μετάφραση του Πολύβιου Ιωαννίδη.

Από τα θεατρικά του, πιο γνωστά τα Lady Frederik (Λαίδη Φρέντερικ, 1907), The explorer (Ο εξερευνητής, 1908), The Land of Promise (Η Γη της Επαγγελίας, 1913), East of Suez (Ανατολικά του Σουέζ, 1922), Rain (Η βροχή, 1923), The letter (Το γράμμα, 1927), The constant wife (Η σταθερή σύζυγος, 1927).

Συλλογές διηγημάτων του στα ελληνικά έχουν κυκλοφορήσει ως Quartet (Kουαρτέτο), σε μετάφραση Άρη Δικταίου (χωρίς εκδότη, 1955) και επανέκδοση από τις εκδ. Σ.Ι. Ζαχαρόπουλος, 1982, και Trio (Τρίο), σε μετάφραση Δημ. Κωνσταντινίδη (εκδ. Ορφεύς, 1954).

Η Ανθρώπινη Δουλεία έχει εκδοθεί και το 1980, σε δυο τόμους (εκδ. Σμυρνιώτης)

Ακόμα, η Ανθρώπινη Δουλεία έγινε δραματική ταινία, το 1934, από την R.K.O., σε σκηνοθεσία Τζον Κρόμγουελ. Η ταινία, η οποία στην Ελλάδα προβλήθηκε με τον τίτλο «Ανθρώπινες Αδυναμίες» αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Μωμ και είχε ως πρωταγωνιστικό ζευγάρι τους Λέσλι Χάουαρντ και Μπέτι Ντέιβις, και θεωρείται από τους κριτικούς ως η ταινία που έκανε αστέρα πρώτου μεγέθους την 26χρονη τότε Μπέτι Ντέιβις.
                                                   Η αφίσα της ταινίας, ΗΠΑ 1934

Η Ντέιβις ήταν υπεύθυνη επίσης για το μακιγιάζ της Μίλντρεντ, η οποία παρουσιάζεται άρρωστη από φυματίωση με ρεαλιστικό τρόπο στις τελευταίες σκηνές της ταινίας. Στο μυθιστόρημα του Μωμ, η Μίλντρεντ αρρωσταίνει από σύφιλη, αλλά ο σεναριογράφος Λέστερ Κόεν αναγκάστηκε να αλλάξει την ασθένειά της σε φυματίωση για να ξεφύγει από τη λογοκρισία που ασκούνταν από τον κώδικα Χέιζ.

«Ο Υπεράνθρωπος» του Άλφρεντ Μπέστερ

Συγγραφέας: Alfred Bester
Τίτλος πρωτοτύπου: The Demolished Man
Είδος έργου: Μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας
1η έκδοση στην αγγλική γλώσσα: Shasta Publishers, 1953
Ελληνικός τίτλος: Ο Υπεράνθρωπος
Μετάφραση: Ανδρέας Ρικάκης
Εκδόσεις: Κάκτος
Έτος έκδοσης: 1977






Στ' άπειρο σύμπαν δεν υπήρξε τίποτε καινούριο, τίποτε διαφορετικό. Εκείνο που φάνηκε εξαίρετο στο μικροσκοπικό μυαλό του ανθρώπου ήταν αναπόφευκτο για το απέραντο Μάτι του Θεού. Αυτή η παράξενη στιγμή σε μια ζωή, εκείνο το ασυνήθιστο γεγονός, εκείνες οι αξιοσημείωτες συμπτώσεις του περιβάλλοντος, της ευκαιρίας και της συνάντησης... όλα τους έχουν ξαναπαρουσιαστεί, ξανά και ξανά, στον πλανήτη ενός Ήλιου που ο γαλαξίας του στρέφεται γύρω απ' τον άξονά του μια φορά στα διακόσια εκατομμύρια χρόνια κι έχει ήδη περιστραφεί εννέα φορές. Υπήρξε χαρά. Και θα υπάρξει πάλι χαρά.

Ο Άλφρεντ Μπέστερ γεννήθηκε το 1913 στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Σπούδασε αρχικά στο δημόσιο κολέγιο της γενέτειρας του και στη συνέχεια τελείωσε τα πανεπιστήμια της Πενσυλβάνια και της Νέας Υόρκης. Άρχισε να γράφει επιστημονική φαντασία το 1938 και γρήγορα καθιερώθηκε μεταξύ των καλύτερων συγγραφέων, ακολουθώντας σε επιτυχία τους κορυφαίους του είδους (Κλαρκ, Ασίμοφ κ.ά.) Ασχολήθηκε επιτυχώς και με το ραδιόφωνο, αλλά εκεί όπου πραγματικά διέπρεψε ήταν ως συγγραφέας του Superman.

Τα καλύτερα μυθιστορήματα του είναι Ο Υπεράνθρωπος, που κέρδισε το πρώτο βραβείο Hugo το 1953, και Το πεπρωμένο μου είναι τ' άστρα, που, όταν πρωτοεκδόθηκε, το 1956, θεωρήθηκε από όλους σχεδόν τους συγγραφείς και το αναγνωστικό κοινό ως ένα από τα σπουδαιότερα βιβλία επιστημονικής φαντασίας πού γράφτηκαν μέχρι τότε.

Πηγή: https://www.politeianet.gr/